1
00:00:38,720 --> 00:00:40,430
เมื่อร้อยปีที่แล้ว

2
00:00:40,520 --> 00:00:44,310
มีผู้คนหนึ่งพันห้าพันล้านคนบนโลก

3
00:00:46,200 --> 00:00:50,750
ขณะนี้ มีผู้คนกว่าหกพันล้านคนมารวมตัวกันบนดาวเคราะห์ที่เปราะบางของเรา

4
00:00:52,520 --> 00:00:57,470
แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังมีสถานที่อยู่
มนุษยชาติแทบจะไม่แตะต้องเลย

5
00:01:03,120 --> 00:01:07,150
ซีรีส์นี้จะพาคุณไปสู่ถิ่นทุรกันดารสุดท้าย

6
00:01:07,240 --> 00:01:12,510
และแสดงให้คุณเห็นดาวเคราะห์และสัตว์ป่าของมัน
อย่างที่คุณไม่เคยเห็นมาก่อน

7
00:02:01,640 --> 00:02:04,990
ลองนึกภาพโลกของเราที่ไม่มีดวงอาทิตย์

8
00:02:06,440 --> 00:02:11,390
เพนกวินจักรพรรดิ์ตัวผู้หันหน้าไปทางที่ใกล้ที่สุด
ที่มีอยู่บนโลก

9
00:02:11,960 --> 00:02:14,350
ฤดูหนาวในทวีปแอนตาร์กติกา

10
00:02:16,240 --> 00:02:22,230
มืดอย่างต่อเนื่องและอุณหภูมิลดลง
ถึงลบ 70 องศาเซนติเกรด

11
00:02:33,000 --> 00:02:36,550
เหล่านกเพนกวินยังคงอยู่
เมื่อสัตว์อื่นหนีไปหมดแล้ว

12
00:02:36,640 --> 00:02:39,110
เพราะแต่ละคนเฝ้าสมบัติไว้

13
00:02:39,200 --> 00:02:41,990
ไข่ใบหนึ่งวางอยู่บนเท้า

14
00:02:42,120 --> 00:02:45,430
และอบอุ่น
ใต้ส่วนนูนของท้องมัน

15
00:02:50,920 --> 00:02:53,590
ไม่มีอาหารและน้ำสำหรับพวกเขา

16
00:02:53,680 --> 00:02:56,950
และพวกเขาจะไม่เห็นดวงอาทิตย์อีก
เป็นเวลาสี่เดือน

17
00:02:57,040 --> 00:03:01,590
แน่นอนว่าไม่มีสัตว์ชนิดใดต้องเผชิญบททดสอบที่ยิ่งใหญ่กว่านี้

18
00:03:11,840 --> 00:03:17,750
เมื่อดวงอาทิตย์ออกจากแอนตาร์กติก
มันทำให้ท้องฟ้าทางเหนืออันไกลโพ้นสว่างขึ้น

19
00:03:26,640 --> 00:03:31,070
ถึงเดือนมีนาคม และแสงสว่างกลับคืนสู่เขตอาร์กติกที่สูง

20
00:03:31,200 --> 00:03:34,110
กวาดล้างความมืดมนสี่เดือน

21
00:03:47,120 --> 00:03:49,470
หมีขั้วโลกขยับตัว

22
00:03:49,800 --> 00:03:52,670
เธออยู่ในถ้ำของเธอตลอดฤดูหนาว

23
00:03:53,200 --> 00:03:57,110
การปรากฏตัวของเธอถือเป็นจุดเริ่มต้นของฤดูใบไม้ผลิ

24
00:03:59,800 --> 00:04:04,350
หลังจากถูกกักขังใต้ดินนานหลายเดือน
เธอเลื่อนหิมะไปตามทางลาด

25
00:04:04,520 --> 00:04:09,150
บางทีอาจจะเพื่อทำความสะอาดขนของเธอ บางทีอาจจะเป็นเพื่อความสุขที่แท้จริง

26
00:04:24,120 --> 00:04:29,350
ลูกๆ ของเธอจ้องมองไปยังโลกใหม่ที่สดใสของพวกเขา
เป็นครั้งแรก

27
00:04:32,040 --> 00:04:33,750
ผู้หญิงเรียกพวกเขาว่า

28
00:04:33,880 --> 00:04:38,870
แต่ความลาดชันนี้ไม่ใช่สถานที่ที่ง่ายที่สุด
เพื่อก้าวแรกของคุณ

29
00:04:52,280 --> 00:04:55,630
แต่พวกเขาหิว
และกระตือรือร้นที่จะเข้าถึงแม่ของพวกเขา

30
00:04:55,720 --> 00:04:58,710
ที่ล่าช้าในการให้อาหารพวกมันในวันพิเศษนี้

31
00:04:59,280 --> 00:05:01,790
ตอนนี้เธอล่อพวกเขาด้วยคำสัญญาว่าจะให้นม

32
00:05:01,880 --> 00:05:05,990
อาหารชนิดเดียวที่ลูกหมีรู้จัก
ตั้งแต่เขาเกิดมา หูหนวกและตาบอด

33
00:05:06,080 --> 00:05:09,030
ใต้หิมะเมื่อสองเดือนที่แล้ว

34
00:05:25,520 --> 00:05:28,790
แม่ของพวกเขาไม่ได้กินข้าวมาห้าเดือนแล้ว

35
00:05:28,880 --> 00:05:31,750
และน้ำหนักตัวของเธอลดลงไปครึ่งหนึ่ง

36
00:05:31,840 --> 00:05:36,750
ตอนนี้เธอแปลงไขมันสำรองสุดท้ายของเธอ
ให้เป็นน้ำนมสำหรับลูกของมัน

37
00:05:55,840 --> 00:06:01,030
แสงอาทิตย์ในฤดูใบไม้ผลินำมาซึ่งความอบอุ่น
แต่ยังเป็นปัญหาสำหรับคุณแม่ด้วย

38
00:06:01,600 --> 00:06:04,310
เริ่มละลายน้ำแข็งในทะเล

39
00:06:04,760 --> 00:06:08,710
นั่นคือที่ที่เธอออกล่าแมวน้ำที่เธอต้องการ
เพื่อเลี้ยงลูกของเธอ

40
00:06:08,800 --> 00:06:11,870
และเธอจะต้องไปถึงที่นั่นก่อนที่น้ำแข็งจะแตกตัว

41
00:06:15,960 --> 00:06:19,270
แต่ตอนนี้อุณหภูมิยังคงอยู่ลบ 30 องศา

42
00:06:19,360 --> 00:06:22,390
และลูกหมีจะต้องมีที่กำบังในถ้ำ

43
00:06:35,880 --> 00:06:38,990
หกวันแล้วนับตั้งแต่หมีปรากฏตัว

44
00:06:39,120 --> 00:06:41,710
และฤดูใบไม้ผลิก็กำลังดำเนินไปอย่างรวดเร็ว

45
00:06:41,880 --> 00:06:45,510
แต่ถึงตอนนี้
พายุหิมะสามารถโจมตีโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า

46
00:06:48,480 --> 00:06:51,510
เนื่องจากมีขนาดเล็กมาก ลูกจึงถูกแช่เย็นได้ง่าย

47
00:06:51,640 --> 00:06:54,430
และพวกเขาจะสบายใจมากขึ้น
พักผ่อนอยู่ในถ้ำ

48
00:06:54,520 --> 00:06:57,550
แต่แม่ของพวกเขาต้องกันพวกเขาออกไปและกระตือรือร้น

49
00:06:59,160 --> 00:07:03,430
เธอเริ่มอ่อนแอจากความหิว
และไม่มีอาหารบนเนินอนุบาลเหล่านี้

50
00:07:10,200 --> 00:07:14,470
น้ำแข็งทะเลยังคงแข็งตัว
แต่มันคงอยู่ได้ไม่นานนัก

51
00:07:18,320 --> 00:07:22,750
วันที่ 10 และคุณแม่
ได้พาลูกของมันไปจากถ้ำหนึ่งไมล์

52
00:07:23,040 --> 00:07:25,470
ถึงเวลาที่จะทดสอบพวกเขาแล้ว

53
00:07:28,200 --> 00:07:30,750
พวกเขามีความมั่นใจเพิ่มขึ้นอย่างมาก

54
00:07:30,880 --> 00:07:34,190
แต่พวกเขาไม่มี
ความรู้สึกเร่งด่วนของแม่

55
00:07:49,720 --> 00:07:53,270
ในที่สุดก็ดูเหมือนว่า
พวกเขาพร้อมสำหรับการเดินทางแล้ว

56
00:07:53,360 --> 00:07:55,230
และทันเวลาเท่านั้น

57
00:07:55,320 --> 00:07:59,590
เพราะห่างจากชายฝั่งไม่กี่ไมล์
น้ำแข็งแตกแล้ว

58
00:08:05,560 --> 00:08:09,270
ตอนนี้แม่สามารถเริ่มล่าสัตว์ได้แล้ว
สำหรับตราประทับที่พวกเขาต้องมี

59
00:08:09,360 --> 00:08:13,430
แต่นางกำลังนำลูกๆ ของมัน
สู่โลกใหม่ที่อันตราย

60
00:08:14,400 --> 00:08:18,950
เกือบครึ่งหนึ่งของลูกหมีทั้งหมดตายในปีแรก
ออกไปบนน้ำแข็ง

61
00:08:29,320 --> 00:08:35,310
ฤดูร้อนนำมาซึ่งแสงแดดตลอด 24 ชั่วโมง
และภูมิทัศน์ที่ละลายและเปลี่ยนแปลงไป

62
00:08:38,720 --> 00:08:43,390
ไกลออกไปทางใต้มีหิมะตกในฤดูหนาว
เกือบจะพ้นจากทุ่งทุนดราอาร์กติกแล้ว

63
00:08:51,720 --> 00:08:54,830
ชายแดนป่าทางตอนเหนือของแคนาดา

64
00:08:54,960 --> 00:08:59,190
ที่นี่ธรรมชาติแสดงละครที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเรื่องหนึ่งของเธอ

65
00:09:06,640 --> 00:09:12,510
ทุกปี มีกวางคาริบูสามล้านตัว
อพยพข้ามทุ่งทุนดราอาร์กติก

66
00:09:25,280 --> 00:09:30,750
ความใหญ่โตของฝูง
สามารถชื่นชมได้อย่างเหมาะสมจากอากาศเท่านั้น

67
00:09:38,520 --> 00:09:43,910
ฝูงสัตว์บางตัวเดินทางมากกว่าสองพันไมล์ต่อปี
เพื่อค้นหาทุ่งหญ้าสด

68
00:09:44,280 --> 00:09:49,510
นี่เป็นการอพยพทางบกที่ยาวนานที่สุด
สัตว์ใดๆ ก็ตามสร้างไว้

69
00:10:00,920 --> 00:10:03,230
พวกเขาเคลื่อนไหวอยู่ตลอดเวลา

70
00:10:03,360 --> 00:10:07,270
ลูกโคแรกเกิดจะต้องพร้อมและวิ่งได้
วันที่พวกเขาเกิด

71
00:10:27,480 --> 00:10:31,590
แต่ฝูงสัตว์อันกว้างใหญ่ไม่ได้เดินทางเพียงลำพัง

72
00:10:34,600 --> 00:10:36,070
หมาป่า

73
00:10:38,000 --> 00:10:42,350
แพ็คของพวกเขาแข็งแกร่งแปดถึงสิบ
บดบังการอพยพ

74
00:10:44,640 --> 00:10:46,630
และพวกเขาก็หิว

75
00:10:51,520 --> 00:10:55,030
มันคือลูกวัวที่เพิ่งเกิดใหม่ที่พวกเขาตามหา

76
00:11:02,160 --> 00:11:06,150
วิ่งตรงไปที่ฝูง
เป็นอุบายสร้างความตื่นตระหนก

77
00:11:17,120 --> 00:11:21,790
ฝูงแตกและตอนนี้มันง่ายขึ้น
เพื่อกำหนดเป้าหมายเป็นรายบุคคล

78
00:11:32,360 --> 00:11:35,950
ในความวุ่นวาย ลูกวัวต้องแยกจากแม่

79
00:11:42,840 --> 00:11:48,230
ลูกวัวยังเด็ก แต่สามารถวิ่งเร็วกว่าหมาป่าได้
ถ้ามันเพียงแต่สามารถรักษาจุดยืนของมันไว้ได้

80
00:12:00,840 --> 00:12:03,670
ในขั้นตอนนี้อัตราต่อรองจะเท่ากัน

81
00:12:03,760 --> 00:12:06,030
กวางคาริบูจะทำผิดพลาด

82
00:12:06,120 --> 00:12:08,790
หรืออีกไมล์หนึ่ง หมาป่าก็จะยอมแพ้

83
00:12:56,280 --> 00:13:00,790
กลางฤดูร้อนบนทุ่งทุนดรา
และดวงอาทิตย์ก็ไม่ตก

84
00:13:04,040 --> 00:13:07,670
ที่ละติจูดเหล่านี้ รังสีของดวงอาทิตย์กำลังจ้องมอง

85
00:13:07,800 --> 00:13:12,550
และพลังงานของพวกเขาไม่เพียงพอ
ลงสู่พื้นดินเพื่อให้ต้นไม้ได้เติบโต

86
00:13:15,360 --> 00:13:19,990
คุณต้องเดินทางห้าร้อยไมล์
ทางใต้จากที่นี่ก่อนจะเป็นไปได้

87
00:13:26,360 --> 00:13:33,150
พุ่มไม้เตี้ยเหล่านี้เป็นเครื่องหมายของแนวต้นไม้
จุดเริ่มต้นของป่าเหนือ

88
00:13:33,240 --> 00:13:34,950
ไทกา

89
00:13:43,520 --> 00:13:47,390
ใบรูปเข็มของต้นสน
แทบจะกินไม่ได้

90
00:13:47,560 --> 00:13:50,630
ป่าแห่งนี้จึงดำรงชีวิตสัตว์ได้น้อยมาก

91
00:13:57,640 --> 00:14:02,550
เป็นสถานที่เงียบสงบที่มีหิมะตก
ไม่ถูกทำเครื่องหมายด้วยรอยเท้า

92
00:14:11,840 --> 00:14:17,470
ในฤดูหนาวที่อาร์กติก
หิมะก่อตัวเป็นผ้าห่มต่อเนื่องทั่วทั้งแผ่นดิน

93
00:14:18,040 --> 00:14:23,310
แต่เมื่อฤดูใบไม้ผลิคืบคลานขึ้นมาจากทางใต้
ไทกาถูกเปิดเผย

94
00:14:28,840 --> 00:14:32,030
ป่าอันกว้างใหญ่ที่ล้อมรอบโลกนี้

95
00:14:32,120 --> 00:14:35,390
มีต้นไม้ถึงหนึ่งในสามของต้นไม้ทั้งหมดบนโลก

96
00:14:35,520 --> 00:14:40,710
และผลิตออกซิเจนออกมามากมาย
มันเปลี่ยนองค์ประกอบของบรรยากาศ

97
00:14:43,720 --> 00:14:48,510
เมื่อเราเดินทางลงใต้
ดังนั้นอิทธิพลของดวงอาทิตย์จึงแข็งแกร่งขึ้น

98
00:14:48,600 --> 00:14:53,750
และที่ละติจูด 50 องศา
การเปลี่ยนแปลงที่รุนแรงเริ่มต้นขึ้น

99
00:15:04,160 --> 00:15:09,590
ฤดูร้อนที่นี่ยาวนานพอแล้ว
เพื่อให้ต้นไม้ใบกว้างมาทดแทนต้นสน

100
00:15:10,560 --> 00:15:13,630
ใบกว้างกินและย่อยได้ง่ายกว่ามาก

101
00:15:14,400 --> 00:15:17,670
ตอนนี้สัตว์ต่างๆก็สามารถสะสมได้แล้ว
ส่วนแบ่งพลังงานของพวกเขา

102
00:15:17,760 --> 00:15:19,870
ที่ได้มาจากดวงอาทิตย์

103
00:15:20,960 --> 00:15:24,950
หน้าร้อนแล้วป่าพวกนี้
กำลังยุ่งอยู่กับชีวิต

104
00:15:50,680 --> 00:15:53,350
แต่ช่วงเวลาดีๆ จะไม่คงอยู่ตลอดไป

105
00:15:55,520 --> 00:15:59,550
ใบกว้างจะต้องผลัดใบในฤดูหนาว
เพราะพวกเขาได้รับความเสียหายจากน้ำค้างแข็ง

106
00:16:00,120 --> 00:16:05,750
เมื่อมันหายไป แผ่นดินก็แห้งแล้งฉันนั้น
โดยให้สัตว์กินได้น้อย

107
00:16:14,320 --> 00:16:20,590
ผู้อยู่อาศัยจะต้องอพยพจำศีล
หรือต้องเผชิญกับความอดอยากเป็นเวลาหลายเดือน

108
00:16:38,960 --> 00:16:43,150
เสือดาวอามูร์ แมวที่หายากที่สุดในโลก

109
00:16:46,760 --> 00:16:52,070
ที่นี่ในป่าผลัดใบทางตะวันออกของรัสเซีย
ฤดูหนาวทำให้การล่าสัตว์ยากมาก

110
00:16:52,520 --> 00:16:56,470
สัตว์ที่เป็นเหยื่อนั้นหายาก
และไม่มีพืชพรรณใดปิดบัง

111
00:17:00,040 --> 00:17:03,470
ลูกมีอายุหนึ่งปี
และยังต้องอาศัยแม่ของมันอยู่

112
00:17:12,000 --> 00:17:15,550
กวางเป็นผู้บาดเจ็บล้มตายบ่อยครั้งในฤดูหนาวอันโหดร้าย

113
00:17:15,640 --> 00:17:19,190
และเสือดาวเหล่านี้ไม่ได้อยู่เหนือ
ไล่ออกจากศพ

114
00:17:20,080 --> 00:17:23,110
เสือดาวแอฟริกาไม่สามารถอยู่รอดได้ที่นี่

115
00:17:23,640 --> 00:17:27,630
แต่แมวรัสเซียมีขนหนา
เพื่อปกป้องพวกเขาจากความหนาวเย็น

116
00:17:34,120 --> 00:17:39,590
มีเสือดาวอามูร์เพียง 40 ตัวที่เหลืออยู่ในป่า
และจำนวนนั้นกำลังลดลง

117
00:17:41,600 --> 00:17:46,070
เช่นเดียวกับสิ่งมีชีวิตมากมายแมว
ได้ถูกผลักไสให้ถึงที่สุดแห่งความสูญสิ้น

118
00:17:46,160 --> 00:17:49,350
โดยการล่าสัตว์และทำลายถิ่นที่อยู่ของมัน

119
00:17:51,520 --> 00:17:56,510
เสือดาวอามูร์เป็นสัญลักษณ์ของความเปราะบาง
ของมรดกทางธรรมชาติของเรา

120
00:17:57,600 --> 00:18:01,750
อนาคตของเผ่าพันธุ์ทั้งหมด
แขวนอยู่บนความอยู่รอด

121
00:18:01,880 --> 00:18:04,910
ของแม่จำนวนไม่น้อยเช่นนี้

122
00:18:10,840 --> 00:18:16,590
สัตว์ทุกชนิดหายากหรือธรรมดา
ในที่สุดก็ต้องพึ่งพาพลังงานจากดวงอาทิตย์

123
00:18:24,640 --> 00:18:29,750
ในประเทศญี่ปุ่นการมาถึงของดอกซากุระ
ประกาศการเริ่มต้นของฤดูใบไม้ผลิ

124
00:18:51,000 --> 00:18:54,550
พลังงานจากดวงอาทิตย์ทำให้ภูมิทัศน์มีสีสัน

125
00:19:04,720 --> 00:19:10,470
โลกในขณะที่มันทำให้การเดินทางประจำปี
หมุนรอบดวงอาทิตย์หมุนตามแกนที่เอียง

126
00:19:10,840 --> 00:19:14,230
และความเอียงนี้เองที่สร้างฤดูกาล

127
00:19:39,360 --> 00:19:43,070
ความก้าวหน้าของฤดูกาล
นำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่อง

128
00:19:44,680 --> 00:19:47,550
เมื่ออิทธิพลของดวงอาทิตย์ทางเหนือลดน้อยลง

129
00:19:47,640 --> 00:19:52,030
ดังนั้นป่าผลัดใบของอเมริกา
เริ่มปิดตัวลง

130
00:19:52,120 --> 00:19:56,670
สูญเสียใบไม้เพื่อเตรียมพร้อม
สำหรับเดือนที่มืดมนและหนาวเย็นข้างหน้า

131
00:20:10,960 --> 00:20:13,750
ฤดูกาลหนึ่งส่งต่อไปยังอีกฤดูกาลหนึ่ง

132
00:20:13,840 --> 00:20:16,630
สิ่งมีชีวิตบางชนิดเจริญเติบโตได้เมื่อเน่าเปื่อย

133
00:20:16,760 --> 00:20:22,230
แต่ส่วนใหญ่จะต้องเตรียมการเป็นพิเศษ
สำหรับฤดูหนาวและชีวิตที่มีแสงแดดน้อย

134
00:20:37,200 --> 00:20:41,950
ประชากรสัตว์ทั้งหมด
ตอนนี้ถูกบังคับให้เดินทางไกลมาก

135
00:20:42,040 --> 00:20:45,110
ตามหาอาหารและความอบอุ่น

136
00:20:50,640 --> 00:20:56,590
สามแสนไบคาลเตล
รวมตัวกันเพื่อหนีจากฤดูหนาวไซบีเรีย

137
00:20:56,680 --> 00:20:59,230
โดยการอพยพลงใต้สู่เกาหลี

138
00:21:02,680 --> 00:21:06,910
ประชากรทั้งหมดของโลกในฝูงเดียว

139
00:21:11,040 --> 00:21:14,950
แต่มีบางส่วนของโลก
ซึ่งไม่มีฤดูกาล

140
00:21:18,680 --> 00:21:22,550
ในเขตร้อน
รังสีดวงอาทิตย์กระทบพื้นโลกแบบตรงหน้า

141
00:21:22,640 --> 00:21:26,390
และความแข็งแกร่งของพวกเขา
คงที่ไม่มากก็น้อยตลอดทั้งปี

142
00:21:29,400 --> 00:21:34,270
ด้วยเหตุนี้ป่าจึงเติบโตอย่างแข็งแรง
และสนับสนุนชีวิตมากมาย

143
00:21:36,360 --> 00:21:40,110
ป่าแห่งนี้ครอบคลุมพื้นที่เพียง 3% ของพื้นผิวโลก

144
00:21:40,200 --> 00:21:44,750
แต่มีมากกว่า 50%
ของพืชและสัตว์ทั้งปวงของมัน

145
00:21:48,800 --> 00:21:51,350
ทรงพุ่มมีความอุดมสมบูรณ์เป็นพิเศษ

146
00:21:51,960 --> 00:21:56,230
มีทั้งลิงนก
และแมลงนับล้านชนิด

147
00:21:56,320 --> 00:21:59,070
เท่าไหร่เราก็ไม่ทราบ

148
00:22:01,600 --> 00:22:04,750
ลักษณะของป่าเปลี่ยนแปลงไป
ขณะที่คุณลงมา

149
00:22:04,880 --> 00:22:10,710
มืดมนและเสื่อมโทรมลงเรื่อยๆ
โปรดปรานสัตว์และพืชชนิดต่างๆ

150
00:22:16,920 --> 00:22:20,070
แสงแดดส่องถึงพื้นไม่ถึง 2%

151
00:22:20,200 --> 00:22:23,310
แต่ที่นี่ก็มีความหลากหลายที่ไม่ธรรมดา

152
00:22:32,560 --> 00:22:34,750
บนเกาะนิวกินีอันยิ่งใหญ่

153
00:22:34,880 --> 00:22:40,510
นกสวรรค์มี 42 สายพันธุ์ที่แตกต่างกัน
แต่ละอันแปลกประหลาดยิ่งกว่าครั้งก่อน

154
00:23:06,680 --> 00:23:11,390
ป่าแห่งนี้อุดมสมบูรณ์มาก
อาหารที่บำรุงสามารถสะสมได้เร็วมาก

155
00:23:11,880 --> 00:23:17,470
นั่นทำให้นกหกขนนกตัวผู้แห่งสวรรค์
มีเวลาไปสนใจเรื่องอื่น

156
00:23:17,560 --> 00:23:20,230
เหมือนจัดพื้นที่จัดแสดงของเขาให้เป็นระเบียบ

157
00:23:29,960 --> 00:23:32,590
ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อยและยืดออก

158
00:23:40,680 --> 00:23:42,150
ทุกอย่างพร้อมแล้ว

159
00:24:02,800 --> 00:24:05,590
น่าประทับใจมาก แต่ไม่มีใครดูอยู่

160
00:24:08,280 --> 00:24:12,310
สุดยอดนกสวรรค์
เรียกร้องให้ดึงดูดผู้หญิง

161
00:24:15,080 --> 00:24:17,230
และเขามีโชคมากขึ้น

162
00:24:18,280 --> 00:24:21,790
แต่เขาต้องทำอะไรให้เธอประทับใจจริงๆ?

163
00:24:47,200 --> 00:24:49,550
เธอเกษียณเพื่อพิจารณาคำตัดสินของเธอ

164
00:24:56,640 --> 00:25:01,390
เป็นการยากที่จะไม่รู้สึกกิ่ว
เมื่อสิ่งที่ดีที่สุดของคุณยังไม่ดีพอ

165
00:25:21,760 --> 00:25:26,750
ดวงอาทิตย์มีอิทธิพลต่อชีวิตในมหาสมุทร
เช่นเดียวกับที่ทำบนบก

166
00:26:12,400 --> 00:26:16,070
ส่วนที่ร่ำรวยที่สุดของมันคือสิ่งเหล่านั้น
ที่ซึ่งคลื่นและกระแสน้ำ

167
00:26:16,200 --> 00:26:20,950
นำสารอาหารปุ๋ยมาสู่ผิวน้ำ
ที่ถูกอาบไปด้วยแสงแดด

168
00:26:21,320 --> 00:26:23,870
ทะเลนอกแหลมในแอฟริกาใต้

169
00:26:24,000 --> 00:26:27,710
มีสูตรมหัศจรรย์นี้และมีประสิทธิผลอย่างมหาศาล

170
00:26:31,880 --> 00:26:37,310
ฤดูร้อนเป็นช่วงเวลาแห่งความอุดมสมบูรณ์
และตอนนี้แมวน้ำก็เริ่มผสมพันธุ์แล้ว

171
00:27:01,200 --> 00:27:05,750
การจู่โจมของฉลามขาวผู้ยิ่งใหญ่
กินเวลาเพียงไม่กี่วินาที

172
00:27:05,880 --> 00:27:10,910
ชะลอความเร็วลง 40 เท่า
เผยเทคนิคและความแข็งแกร่งอันมหาศาล

173
00:27:11,000 --> 00:27:13,030
ของนักล่าขนาดมหึมานี้

174
00:27:50,120 --> 00:27:53,830
ถ้าเซอร์ไพรส์ล้มเหลว ก็จะมีการไล่ล่า

175
00:28:04,120 --> 00:28:07,150
ฉลามจะเร็วกว่าในเส้นทางตรง

176
00:28:07,240 --> 00:28:09,950
แต่ก็ไม่อาจหมุนได้คมกริบเหมือนแมวน้ำ

177
00:28:12,800 --> 00:28:15,230
มันเป็นความคล่องตัวเทียบกับพลัง

178
00:29:09,000 --> 00:29:13,550
เมื่อแมวน้ำผสมพันธุ์เสร็จแล้ว
ฉลามยักษ์ก็จะเดินหน้าต่อไป

179
00:29:16,240 --> 00:29:21,670
ตอนนี้เริ่มชัดเจนว่าคนผิวขาวผู้ยิ่งใหญ่
อพยพหลายพันไมล์ข้ามมหาสมุทร

180
00:29:21,840 --> 00:29:26,030
เพื่อเก็บเกี่ยวความอุดมสมบูรณ์ตามฤดูกาลในทะเลต่างๆ

181
00:29:52,120 --> 00:29:57,870
แสงอาทิตย์ที่สาดส่องลงบนผืนน้ำเขตร้อน
ขับเคลื่อนระบบสภาพอากาศของโลก

182
00:29:58,320 --> 00:30:04,030
ความชื้นระเหยไปจากมหาสมุทรที่ร้อนอบอ้าว
และลุกขึ้นมาสร้างพายุใหญ่

183
00:30:24,600 --> 00:30:30,190
ลมที่เกิดขึ้นในทะเล
กวาดล้างแผ่นดินไปทั่วทั้งทวีป

184
00:30:41,880 --> 00:30:47,270
ขณะที่พวกเขาเดินทางข้ามทะเลทรายซาฮารา
พวกมันสร้างพายุทรายที่ใหญ่ที่สุดในบรรดาพายุทรายทั้งหมด

185
00:30:47,360 --> 00:30:52,350
พัดทรายไปครึ่งโลก
เพื่อสร้างความอุดมสมบูรณ์ให้กับป่าอเมซอน

186
00:30:57,480 --> 00:31:00,630
ลมพัดผ่านมหาสมุทรอินเดีย

187
00:31:00,720 --> 00:31:04,990
รวบรวมความชื้นและกวาดไปทางเหนือ
มุ่งหน้าสู่เทือกเขาหิมาลัย

188
00:31:06,440 --> 00:31:09,710
เมื่ออากาศสูงขึ้นมันก็เย็นลง

189
00:31:13,800 --> 00:31:17,630
น้ำที่มันพาไปควบแน่นกลายเป็นเมฆ

190
00:31:17,720 --> 00:31:21,590
แล้วก็ตก
ดั่งฝนแห่งมรสุมอันประทานชีวิต

191
00:31:27,200 --> 00:31:30,550
ดังนั้นกระแสลมที่ขับเคลื่อนโดยดวงอาทิตย์

192
00:31:30,640 --> 00:31:33,750
นำอากาศเปียกไปกลางทวีป

193
00:31:52,640 --> 00:31:55,710
หากไม่มีน้ำก็ไม่สามารถมีชีวิตได้

194
00:31:55,880 --> 00:32:00,030
แต่การกระจายตัวของที่ดินยังห่างไกลจากความเท่าเทียม

195
00:32:06,480 --> 00:32:12,750
ทะเลทรายครอบคลุมพื้นที่หนึ่งในสามของพื้นผิวแผ่นดิน
และพวกมันก็ใหญ่ขึ้นทุกปี

196
00:32:23,360 --> 00:32:26,990
นี่คือทะเลทรายคาลาฮารีทางตอนใต้ของแอฟริกา

197
00:32:27,720 --> 00:32:29,590
มันเป็นฤดูแล้ง

198
00:32:29,720 --> 00:32:35,070
และช้างนับพันตัวก็เริ่มออกเดินทาง
ในการค้นหาน้ำอย่างสิ้นหวัง

199
00:32:45,040 --> 00:32:49,950
ทั่วแอฟริกาตอนใต้
สัตว์ต่างๆ กำลังเดินทางด้วยเหตุผลเดียวกัน

200
00:32:53,320 --> 00:32:55,870
ควายร่วมเดินทางครั้งยิ่งใหญ่

201
00:32:56,000 --> 00:33:01,430
ไม่มีที่ใดในโลกที่มีสัตว์มากมายขนาดนี้
ที่กำลังเคลื่อนที่โดยมีจุดประสงค์เร่งด่วนเช่นเดียวกัน

202
00:33:06,320 --> 00:33:10,070
พวกเขาทั้งหมดมุ่งหน้าไปยังหนองน้ำแห่ง
โอคาวังโก,

203
00:33:10,160 --> 00:33:12,630
สามเหลี่ยมปากแม่น้ำอันกว้างใหญ่

204
00:33:14,080 --> 00:33:18,310
ตอนนี้แล้งแต่น้ำกำลังมา

205
00:33:20,840 --> 00:33:24,830
นักเดินทางถูกขัดขวางโดย
พายุฝุ่นที่เป็นอันตราย

206
00:33:28,920 --> 00:33:32,910
ตัวเมียและลูกโคสามารถแยกจากกันได้ง่าย
จากฝูงหลัก

207
00:33:49,120 --> 00:33:53,870
สำหรับคู่นี้สถานที่ศักดิ์สิทธิ์อยู่
ในป่ากว้างไม่กี่ไมล์ข้างหน้า

208
00:33:53,960 --> 00:33:56,470
พวกเขาไม่สามารถพักผ่อนได้จนกว่าจะไปถึงที่นั่น

209
00:34:12,280 --> 00:34:15,510
ฝูงหลักได้ไปถึงที่นั่นอย่างปลอดภัยแล้ว

210
00:34:20,760 --> 00:34:24,430
ในที่สุด พวกพลัดหลงก็โผล่ออกมาจากผงคลี

211
00:34:29,080 --> 00:34:33,230
ลูกวัวที่เหนื่อยล้ายังคงตาบอดด้วยทราย

212
00:34:35,960 --> 00:34:38,990
แม่ของมันทำทุกอย่างเท่าที่ทำได้เพื่อช่วยมัน

213
00:34:52,120 --> 00:34:55,150
ขณะนี้พายุกำลังสงบลงแล้ว

214
00:34:55,240 --> 00:34:58,550
แต่ไม่ใช่ว่าช้างทุกตัวจะโชคดีขนาดนี้

215
00:34:58,640 --> 00:35:01,310
มีเด็กคนหนึ่งได้หายไป

216
00:35:03,040 --> 00:35:07,230
หิวน้ำและหมดแรง
มันติดตามรอยเท้าของแม่มัน

217
00:35:08,000 --> 00:35:11,230
แต่น่าเสียดายที่ไปผิดทาง

218
00:35:34,720 --> 00:35:40,590
เมื่อถึงจุดสูงสุดของฤดูแล้งในคาลาฮารี
น้ำมาถึง Okavango

219
00:35:40,680 --> 00:35:44,550
ฝนตกลงมาเป็นพันไมล์
ในที่ราบสูงของแองโกลา

220
00:35:44,680 --> 00:35:47,790
และใช้เวลาเกือบห้าเดือนกว่าจะมาถึงที่นี่

221
00:35:54,160 --> 00:35:58,230
น้ำขับไล่แมลงออกไป
จากพื้นดินที่แห้งแล้ง

222
00:35:58,360 --> 00:36:00,430
ซึ่งถูกนกหัวโตกินไป

223
00:36:04,080 --> 00:36:06,270
ปลาดุกเที่ยวกับน้ำท่วม

224
00:36:06,360 --> 00:36:09,670
รวบรวมสิ่งมีชีวิตที่จมน้ำ
นกพลาดแล้ว

225
00:36:20,360 --> 00:36:24,270
เป็นงานฉลองตามฤดูกาลสำหรับสัตว์ทุกชนิด

226
00:36:35,960 --> 00:36:38,950
นกเป็นกลุ่มแรกที่มาถึงจำนวนเท่าใดก็ได้

227
00:36:39,200 --> 00:36:40,750
รถเครนเหนียง

228
00:36:42,160 --> 00:36:44,550
แล้วก็นกกระสาดำ

229
00:36:46,560 --> 00:36:49,590
ข้างหลังนกก็มีควาย

230
00:36:49,680 --> 00:36:53,310
หลังจากเดินขบวนมาหลายสัปดาห์
การเดินทางของพวกเขากำลังจะสิ้นสุดลง

231
00:37:12,240 --> 00:37:14,830
ขณะที่น้ำไหลเข้าสู่ Okavango

232
00:37:14,920 --> 00:37:20,630
พื้นที่อันกว้างใหญ่ของคาลาฮารี
กลายเป็นสวรรค์อันอุดมสมบูรณ์

233
00:37:24,320 --> 00:37:30,070
ไม่มีที่ไหนในโลกของเราที่มีพลังแห่งชีวิต
ของน้ำแสดงให้เห็นอย่างชัดเจน

234
00:37:34,760 --> 00:37:39,830
Okavango กลายเป็นกากบาทที่มีเส้นทาง
เมื่อสัตว์ทั้งหลายเคลื่อนเข้าสู่หัวใจ

235
00:37:40,640 --> 00:37:45,350
ผู้มาใหม่เปิดทางเหมือนหลอดเลือดแดง
ซึ่งมีน้ำไหลไปตามนั้น

236
00:37:45,440 --> 00:37:47,790
ขยายขอบเขตน้ำท่วม

237
00:38:07,480 --> 00:38:10,070
นี่คือแอฟริกาที่ไม่ค่อยพบเห็น

238
00:38:11,360 --> 00:38:13,230
โลกน้ำอันเขียวชอุ่ม

239
00:38:30,800 --> 00:38:33,630
สิ่งมีชีวิตบางชนิดก็อยู่บ้านที่นี่โดยสมบูรณ์

240
00:38:33,760 --> 00:38:38,230
เหล่านี้คือเลชเวละมั่งมีกีบ
ที่แพร่หลายออกไป

241
00:38:38,320 --> 00:38:41,110
ทำให้พวกเขา
เพื่อเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วผ่านน้ำ

242
00:38:42,520 --> 00:38:45,670
สำหรับคนอื่นๆ การเปลี่ยนแปลงนี้ไม่ค่อยได้รับการต้อนรับมากนัก

243
00:38:51,880 --> 00:38:55,470
ลิงบาบูนเป็นสัตว์ที่ชอบอาบน้ำค่อนข้างวิตก

244
00:39:26,960 --> 00:39:32,150
น้ำนำมาซึ่งความอุดมสมบูรณ์
สำหรับสัตว์ทุกชนิด

245
00:39:46,160 --> 00:39:47,870
สุนัขล่าสัตว์

246
00:40:07,040 --> 00:40:10,830
ปัจจุบันสิ่งเหล่านี้เป็นหนึ่งในสิ่งที่หายากที่สุด
ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในแอฟริกา

247
00:40:11,000 --> 00:40:14,550
แต่ถึงกระนั้นพวกเขาก็
สัตว์นักล่าที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดในทวีป

248
00:40:17,080 --> 00:40:19,470
ความลับของพวกเขาคือการทำงานเป็นทีม

249
00:40:23,440 --> 00:40:26,230
อิมพาลาเป็นเหยื่อที่พวกเขาชื่นชอบ

250
00:40:27,480 --> 00:40:30,510
พวกเขาเริ่มออกล่าและฝูงก็แตกแยก

251
00:40:31,720 --> 00:40:35,270
มุมมองทางอากาศให้ข้อมูลเชิงลึกใหม่
เข้าสู่กลยุทธ์ของพวกเขา

252
00:40:36,800 --> 00:40:42,670
เมื่อสุนัขเข้าใกล้เหยื่อ พวกมันจะลอกออก
เพื่อแยกตำแหน่งรอบๆ เป้าหมายของตน

253
00:40:54,640 --> 00:40:58,150
ดูเหมือนพวกมันจะสร้างวงล้อมล้อมรอบอิมพาลา

254
00:41:06,880 --> 00:41:10,750
เคลื่อนตัวไปในความเงียบงันโดยสิ้นเชิง
พวกเขาเข้ารับตำแหน่ง

255
00:41:15,560 --> 00:41:18,750
หูเหล่านั้นสามารถตรวจจับเสียงกรอบแกรบได้เพียงเล็กน้อย

256
00:41:39,760 --> 00:41:41,750
การตามล่ากำลังดำเนินอยู่

257
00:41:45,280 --> 00:41:48,550
สุนัขสามตัวเข้ามาใกล้อิมพาลาตัวเดียว

258
00:41:57,000 --> 00:41:58,110
พลาด!

259
00:42:02,560 --> 00:42:06,310
สุนัขนำทางขับรถอิมพาลา
มุ่งหน้าสู่ขนาบข้างที่ซ่อนเร้น

260
00:42:16,600 --> 00:42:22,430
ผู้นำจึงตัดมุมโดยคาดว่าจะเข้าแถว
และร่วมทัพเพื่อโจมตีครั้งสุดท้าย

261
00:42:25,040 --> 00:42:27,670
มันคือทั้งหมดหรือไม่มีอะไรเลย หนึ่งต่อหนึ่ง

262
00:42:32,120 --> 00:42:35,630
สุนัขมีความอึด อิมพาลามีความเร็ว

263
00:42:49,080 --> 00:42:52,470
การกระโดดลงไปในทะเลสาบถือเป็นการกระทำที่สิ้นหวัง

264
00:42:52,560 --> 00:42:54,910
อิมพาลาแทบจะว่ายน้ำไม่ได้

265
00:42:58,120 --> 00:43:01,550
สุนัขรู้ว่าเหยื่อจะต้องออกมาหรือจมน้ำ

266
00:43:01,640 --> 00:43:03,870
ตอนนี้มันเป็นเกมที่รอคอย

267
00:43:11,960 --> 00:43:14,510
ที่เหลือแพ็คโทรมา

268
00:43:15,640 --> 00:43:20,710
พวกเขาฆ่าคนในป่า
และนี่คือการเชิญชวนให้ร่วมรับประทานอาหาร

269
00:43:24,680 --> 00:43:26,910
อิมพาลาอยู่ในโชค

270
00:43:34,720 --> 00:43:39,470
ฝูงขนาดนี้ฆ่าวันละครั้ง
และทุกอย่างมีการแบ่งปัน

271
00:43:48,800 --> 00:43:51,870
และอิมพาลานี้ก็ได้รับการอภัยโทษ

272
00:44:00,280 --> 00:44:04,030
ช้างใกล้จะถึงจุดสิ้นสุดแล้ว
การเดินทางอันยาวนานของพวกเขา

273
00:44:06,120 --> 00:44:10,150
หลังจากเดินขบวนมาหลายสัปดาห์ พวกเขาก็เหนื่อยกันมาก

274
00:44:17,880 --> 00:44:23,150
มารดาสามารถดมกลิ่นน้ำได้
และสนับสนุนฝูงสัตว์ให้พยายามเป็นครั้งสุดท้าย

275
00:44:33,680 --> 00:44:37,550
น้องๆเหนื่อยกันหมด
แต่มารดาของพวกเขาเคยเดินทางมาก่อน

276
00:44:37,640 --> 00:44:40,270
และพวกเขารู้ว่ามันอยู่ใกล้น้ำ

277
00:44:56,920 --> 00:45:00,430
หลังจากผ่านไปหลายร้อยไมล์ พวกเขาก็มาถึง

278
00:46:09,080 --> 00:46:14,950
ชีวิตของช้างเหล่านี้ถูกครอบงำ
ตามจังหวะเปียกและแห้งประจำปี

279
00:46:15,080 --> 00:46:18,310
วัฏจักรตามฤดูกาลที่เกิดจากดวงอาทิตย์

280
00:46:48,280 --> 00:46:52,630
ทางใต้สุดของโลก
หลังจากสี่เดือนแห่งความมืดมิด

281
00:46:52,720 --> 00:46:56,470
ดวงอาทิตย์ขึ้นเหนือทวีปแอนตาร์กติกาอีกครั้ง

282
00:47:10,440 --> 00:47:14,830
ในที่สุดก็มีนกเพนกวินจักรพรรดิ์
ละทิ้งการรวมตัวกันของพวกเขา

283
00:47:14,920 --> 00:47:17,910
ตัวผู้ยังคงถือไข่อันล้ำค่าอยู่

284
00:47:18,000 --> 00:47:21,030
ที่พวกเขารัก
ตลอดฤดูหนาวแอนตาร์กติก

285
00:47:29,120 --> 00:47:32,510
เมื่อดวงอาทิตย์ลับไป ไข่ก็จะฟักออกมา

286
00:47:34,120 --> 00:47:36,910
นกตัวอื่นยังมาไม่ถึง

287
00:47:37,000 --> 00:47:41,070
แต่บรรดาจักรพรรดิ์
โดยการอดทนต่อความเหน็บหนาวอันยาวนาน

288
00:47:41,160 --> 00:47:44,230
ได้ให้ลูกไก่ของตนได้เปรียบก่อน

289
00:47:53,360 --> 00:47:56,590
ตอนนี้เด็กๆ เหล่านี้พร้อมและกระตือรือร้นแล้ว

290
00:47:56,680 --> 00:48:00,110
เพื่อใช้เวลาช่วงฤดูร้อนสั้นๆ ของแอนตาร์กติกให้เกิดประโยชน์สูงสุด